246فداى تو باد! تو در زندگى و پس از مرگ پاك و پاكيزه هستى، اى محمد! ما را نزد خدايت ياد كن، و ما را به خاطر داشته باش». جمله « اذكرنا عند ربّك » چيزى جز درخواست شفاعت نيست. 1
4. حديث نوجوان
«مصعببن اسلمى» نقل مىكند:
نوجوانى از خاندان ما به سوى پيامبر (ص) آمد و به او گفت: من از تو چيزى مىخواهم. پيامبر (ص) فرمود: آن چيست؟ نوجوان گفت: أسألُكَ أَنْ تَجْعَلَني مِمَّنْ تَشْفَعُ لَهُ يومَ القِيامَة ، ازتو مىخواهم مرا از كسانى قرار دهى كه در روز قيامت درباره آنان شفاعت مىكنى.
پيامبر (ص) فرمود: چه كسى تو را به اين كار راهنمايى كرده است؟
نوجوان گفت: هيچكس، خودم به اين فكر افتادم. پيامبر (ص) فرمود: من در روز قيامت در حق تو شفاعت مىكنم. 2
5. روايت «ابن عباس»
شيخ مفيد رحمه الله از ابنعباس روايت مىكند: «زمانى كه اميرمؤمنان (ع) ، پيامبر خدا را غسل داد و كفن كرد، صورتش را باز كرد و گفت: پدر و مادرم فدايت، پاكيزه زيستى و پاكيزه مُردى... ، ما را نزد پروردگارت ياد كن. 3
با توجه به اين روايات طلب دعا در نظر اصحاب، زمان حيات ظاهرى پيامبر (ص) و پس از رحلت ايشان فرقى ندارد. حال چگونه ممكن است كه طلب دعا، استغفار و شفاعت از آن حضرت زمان حياتشان موجب شود تا انسان موحد باشد، اما اگر پس از رحلت پيامبر (ص)