139همچنين مىفرمايد: ( أَوْرَثْنَا الْكِتٰابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنٰا مِنْ عِبٰادِنٰا فَمِنْهُمْ ظٰالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سٰابِقٌ بِالْخَيْرٰاتِ بِإِذْنِ اللّٰهِ ذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ) (فاطر: 32).
سخن شيعه همان سخن قرآن است؛ يعنى امامت بايد به نصب، جعل و تعيين الهى باشد. به نص صريح قرآن كريم، شأن امامت، وراثت كتاب و تداوم رسالت و راه پيامبران الهى است؛ ازاينرو تنها بندگان برگزيده خدا مىتوانند، وارث كتاب و راه انبياء الهى باشند. آيا بعد از پيامبر اين سنت وراثت كتاب متوقف مىشود؟ اگر كسى به راستى پيرو قرآن باشد بايد باور داشته باشد كه امامت عهد و منصبى الهى است و هرگز حق نصب و تعيين امام به عنوان عهد و وراثت پيامبران در اختيار مردم نبوده و نيست و نيز باور داشته باشد كه خداوند امامت افراد ظالم و غير معصوم را نفى مىنمايد و مىفرمايد: ( لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي الظّٰالِمِينَ ) (بقره: 124).
سخن شيعيان اين است كه وارث كتاب پس از پيامبر اكرم (ص) تنها امام معصوم است، نه فرد غير معصوم، ازاينرو شيعه عصمت را براى امام كه وارث رسول خدا و حافظ و مفسر كتاب و هادى امت است، شرط مىداند. حال بايد ديد، سخن شيعه مطابق قرآن و سنت است يا سخن عالمان اهل تسنن كه هر فردى از صحابه را مستحق امامت و پيشوايى مىدانند و به خدا و رسول افترا مىبندند كه درباره امر امامت سكوت نمودهاند! همچنين ادعا مىكنند كه لازم نيست امام و اولوالامر، اعلم امت و معصوم باشد. آيا خداوند اطاعت از امام ظالم و غير معصوم را واجب نموده است؟ حال آنكه خداى متعال در قرآن كريم مىفرمايد: ( لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي الظّٰالِمِينَ ). (بقره: 124)
شيعه ولايت را ضرورى و واجب مىداند و آن را موجب حفظ دين از تحريف و تعطيل، و موجب عزت امت و اعتلاى كلمه خدا در جهان مىداند و معتقد است كه خداوند به صراحت امامت را امرى الهى مىداند كه تنها به بندگان صالح، برگزيده، معصوم و عالم به حقايق دين واگذار شده است، نه افراد عادى امت.