73 ومن سبّ رسول الله(ص)او واحدا من الأئمة: صار دمه هدرا و حلّ لمن سمع ذلك منه قتله ما لم يخف فى قتله‌على نفسه او على غيره. ¹

هركس كه رسول خدا(ص)و يا يكى از امامان را سب كند خونش به‌هدر است و هركس كه آن را شنيده، مى‌تواند اورا به قتل برساند مادامى كه بر جان خود وديگرى خوف نداشته باشد.

محقق حلّى در «شرايع الاسلام» مى‌نويسد:

ومن سبّ النبىّ(ص)جاز لسامعه قتله مالم يخف الضرر على نفسه او ماله او غيره من‌اهل الايمان و كذا من سبّ احد الأئمة(عليهم السلام). ²

كسى‌كه پيامبر(ص)را دشنام دهد بر شنونده آن جايزاست او را به قتل برساند مادامى كه بر جان‌و مال خود و ديگران از اهل ايمان خوف ضررنداشته باشد و همچنين است حكم كسى كه يكى ازامامان(عليهم السلام)را دشنام دهد.

علامه حلّى مى‌فرمايد:

سابّ النبىّ(ص)او احد الأئمة(عليهم السلام)يقتل و يحلّ لكل من‌سمعه قتله مع الأمن عليه و على ماله و غيره‌من المؤمنين. ³

كسى كه به پيامبر(ص)و يا يكى‌از امامان دشنام دهد، كشته مى‌شود و هر كس كه‌اين دشنام را شنيد بر او حلال است، در صورت‌ايمن بودن از ضرر جان و مال و مؤمنان، اورا به قتل رساند.

حضرت امام خمينى(ره)مى‌فرمايد:

هر كس پيامبر(ص)را - پناه بر خدا- دشنام دهد، برشنونده است كه او را به قتل رساند؛ درصورتى‌كه‌بر جان و آبروى خود يا مؤمنى نهراسد، وگرنه جايزنيست و اگر بر مال ارزشمند خود يا مال برادردينى‌اش بهراسد، باز ترك كشتن او جايز است و اين‌متوقف بر اذن از امام يا نائب او نيست وهمچنين است اگر برخى از امامان را دشنام