56بدعت وانحرافواجير دشمن بودن وجاسوسى و امثال اين امورمبادله مىشود كه هرگز مصلحت نيست مسلمان به برادرخود چنين نسبتى در هيچ كدام از احوال دهد تاچه رسد به اينكه بهطور علنى با هر وسيلهاى كه در دست دارد اين اتهامات را ميان مردممنتشر سازد، درحالىكه غافل بوده يا خود را بهغفلت زده است كه ضرر اينگونه امور بر اسلامومسلمانان از اين اتهامات واختلافات بيشتر است... . 1
8.محمدقطب
او دربارۀ تكفير كنندگان اعتقادى مسلمانان مىگويد:
اين قضيه بيشترين سهم را در اختلاف ومجادله بين فرقههاى مختلف داشته است... ومردم دراينباره از هر دو طرف به حد تندروى رفتهاند. برخى مىگويند: هركس كلمه توحيد را بر زبان جارى سازد، گرچه هيچ عملى از اعمال اسلام را انجام ندهد، مؤمن است وعدهاى ديگر مىگويند: اصل در مردم امروز كفر است؛ مگر آنكه عكس آن ثابت شود. دسته اول تنها حكم به نيت مىكنند نه عمل؛ ولى دسته دوم تنها حكم به عمل مىكنند، صرفنظر از نيت وعدهاى ديگر در مواقف مختلف بين اين دو دسته توقف كردهاند... . 2
9.محمد بن علوى المالكى
ايشان در كتاب «التحذير من المجازفة بالتكفير» در مخالفت با تكفير افراطى وهابيان مىنويسد:
ما به كسانى مبتلا شدهايم كه در توزيع كفر و شرك و صادر كردن احكام با القاب و اوصاف غيرصحيح تخصص دارند، اوصافى كه لايق مسلمان شهادت دهنده به توحيد و نبوّت پيامبر اسلام(ص)نيست؛ مثل