82
اسرار و معارف توقف در عرفات
اسرار عرفات
1. شناخت خود: در قرآن كريم فقط يك بار نام «عرفات» در آيه 199 سوره بقره آمده است. «در اين سرزمين خاطرهانگيز كه گويا دريچهاى به جهان ماوراى طبيعت در آن گشوده شده، انسان نه تنها از نشئه عرفان پروردگار سرمست مىشود و لحظهاى با زمزمه تسبيح عمومى خلقت هماهنگ مىگردد، بلكه خودش را هم كه عمرى است گم كرده و به دنبالش مىگردد، پيدا مىكند و به حال خويشتن عارف مىگردد و مىداند او آن كسى نيست كه شب و روز در تلاش معاش، حريصانه، كوه و صحرا را زير پا مىگذارد و هر چه مىيابد، عطشش فرو نمىنشيند. مىيابد گوهر ديگرى درون جان او نهفته است كه او در حقيقت همان است. آرى اين سرزمين را عرفات مىنامند». 1
2. وقوف در عرفه براى نفى امتيازات موهوم است.
در جاهليت، قبيله قريش، امتيازات نادرستى براى خود قائل بودند و براى خود مقامى قائل بودند كه براى هيچيك از اعراب قائل نبودند. آنان خود را «حُمس» (بر وزن خُمس) معرفى مىكردند؛ يعنى كسى كه در دين خود محكم و پابرجاست و به عنوان فرزندان ابراهيم و سرپرستان خانه كعبه، خود را از همه برتر مىشمردند. ازاينرو مىگفتند: ما نبايد در مراسم حج، به عرفات برويم؛ زيرا عرفات از حرم مكه بيرون است؛ درحالىكه مىدانستند وقوف در عرفات جزئى از