156شما در آن [نشانههاى خدا و قربانى] تا سرآمدى معيّن سودهايى است. سپس محل [و زمان] آن [قربانى كنار] خانه باستانى [كعبه] است.
گفتنى است تفسير اين آيات در مبحث قربانى در فصل سوم گذشت. همچنين درباره كعبه، آيه 97 سوره مائده و آيه 29 سوره حج وجود دارد
كه تفسير آنها ذيل مبحث زمان حج و حلق گذشت.
ياد خدا در ايام نورانى
وَ اذْكُرُوا اللّٰهَ فِي أَيّٰامٍ مَعْدُودٰاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلاٰ إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقىٰ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ . (بقره: 203)
و خدا را در روزهاى معيّن (يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ماه ذىالحجه) ياد كنيد. و هركس در دو روز شتاب كند [و اعمال حج را در دو روز انجام دهد] هيچ گناهى بر او نيست و هركس تأخير كند [و اعمال حج را در سه روز انجام دهد] پس هيچ گناهى بر او نيست؛ [اين] براى كسى است كه [خود را] حفظ كند، پس [خودتان را] از [عذاب] خدا حفظ كنيد و بدانيد كه شما فقط به سوى او گردآورى خواهيد شد.
نكتهها و اشارهها
1. اين آيه، برنامه ذكر پروردگار را به دنبال مراسم حج تعيين مىكند كه حداقل آن، دو روز و حداكثر آن، سه روز است. اين روزها با توجه به آيات گذشته، پس از مراسم عيد قربان است؛ يعنى روزهاى 11، 12 و 13 ماه ذىالحجه. از اين روزها در روايات اسلامى با عنوان «ايام تَشريق»، «روزهاى روشنىبخش» ياد شده است و همانطور كه از نامش