130
ماجراى حمله فيلسواران به مكه و دفاع الهى از آن
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحٰابِ الْفِيلِ* أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ* وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبٰابِيلَ* تَرْمِيهِمْ بِحِجٰارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ* فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ . (فيل: 1 - 5)
آيا نظر نكردهاى كه پروردگارت با همراهان فيل چه كرد؟! * آيا نيرنگ آنان را گمگشته قرار نداد؟! * و پرندگانى دستهدسته بر آنان فرستاد * كه سنگ [هايى] از جنس گِل بر آنان افكندند * و [سرانجام] آنان را همچون برگ خورده شده قرار داد.
شأن نزول
ابوطالب روزى از پيامبر اسلام(ص) پرسيد: «آيا تو پيامبر قوم خود هستى يا به سوى جهانيان برانگيخته شدهاى»؟ پيامبر(ص) فرمود: «من به سوى تمام انسانهاى سياه، سفيد، عرب و عجم برانگيخته شدهام... و تمام فارس و روم را به سوى اين آيين فرا مىخوانم».
اين سخن به گوش قريش رسيد و آنها با اعتراض به ابوطالب گفتند: «اگر اين سخنان به گوش مردم فارس و روم برسد، ما را از سرزمينمان مىربايند و سنگهاى خانه كعبه را قطعهقطعه جدا مىكنند». در همين هنگام آيه 57 سوره قصص و سوره فيل نازل شد 1 و با يادآورى سرگذشت هلاكتبار فيلسواران، گوشزد كرد هيچكس قادر نيست به كعبه حمله كند.