58خالق خويش را وكيل قرار ده و در برابر فرمان و حكم و تقدير او مطيع و تسليم باش و دنيا، آسودگى و مردمان را رها كن و خود را از حقوق مردم خارج كن و به زاد و توشه، ياران، توانايى جوانى و ثروت خود اعتماد مكن؛ زيرا آن‌كس كه دعوى مقام رضا و تسليم الهى كند و با اين حال به چيز ديگرى اعتماد كند، خداوند همان چيز را دشمن و موجب ضرر و وبال او مى‌گرداند، تا او بفهمد و بداند كه نه او و نه هيچ‌كس را قدرت و تدبيرى نيست، مگر به عصمت و توفيق اعطاء شده از سوى خداوند و به اندازه‌اى خود را آماده و مستعد كن كه گويا اميد مراجعت براى تو نيست و در مصاحبت و رفاقت و همراهى با ديگران، خوش‌رفتار و نيكوكردار باش و پيوسته اوقات، واجبات الهى و سنن رسول محمد(ص) را و آنچه بر تو واجب است، از آداب عرفى و تجمل و بردبارى در برابر ناراحتى‌ها و ابتلائات و شكر نعمت‌هاى خداوندى و گشاده‌دستى و بخشش مراعات نما.

منزل دوم «سير من الحق فى الحق» است و اعمالى دارد كه يكى از آنها احرام است كه مقدمه‌اش، غسل احرام است. حقيقت غسل احرام، توبه و رجوع است. احرام حج، مانند تكبيرة الاحرام نماز است؛ همانگونه كه نمازگزار با تكبيرة الاحرام بايد تمام توجهش به معشوق باشد و از ابتدا تا انتهاى نماز مشغول چيزى ديگر نباشد. احرام يعنى، رويگردانى از دنيا و رو كردن به سوى خدا و جلب رضايت و اجابت امر او.

مقصد ديگر «طواف» است كه شباهت به فرشتگانى دارد كه گرد عرش خداوند، دائم در طوافند. طواف نشانه عشق بنده به خداست،