129كشور مبتنى بر توليد حداكثرى نفت است. به اعتقاد مقام‌هاى سعودى از آنجا كه ميزان تقاضا به دليل وجود بازارهاى جديدى، همچون چين، همچنان بالاست، اين امر اختلالى را بين توليد كنندگان نفت و از جمله خود عربستان ايجاد نمى‌كند. اما اگر عراق به ثبات و آرامش دست يابد و يك حكومت مقتدر در اين كشور بر پا شود، به احتمال بيشتر، اختلاف‌هاى بين دو كشور در عرصه سياست‌گذارى نفت، بار ديگر خود را نشان خواهند داد؛ چرا كه عراق باز هم براى باز سازى و پرداخت بدهى‌هاى خود، خواهان بالا نگه‌داشتن قيمت نفت و نيز تخصيص در سهميه توليدى بيشترى از سوى اپك (به خود) خواهد شد.

چنان كه گفته شد، بالا نگه‌داشتن قيمت نفت، در راستاى اهداف درازمدت رياض قرار نداشته و آنها را به سمت اتخاذ سياست‌هاى متضاد سوق خواهد داد. رياض به شكل سنتى، همواره تلاش كرده تا با استفاده از قدرت توليدى خود، بازار نفت را در راستاى تعديل قيمت‌ها نگاه دارد و اين كار را به نفع همگان و به عبارتى، توليد كنندگان و مصرف كنندگان مى‌داند. حال آنكه، از ديدگاه بغداد اين كار به نفع اقتصاد در حال بازسازى اين كشور كه به منابع عظيمى از پول نياز دارد، نبوده و به توسعه اين كشور آسيب مى‌رساند. خلاصه