122پيروزى جمهورى اسلامى در ايران، موجب تقويت بيش از پيش اين روابط شد. سعودى‌ها كه از ايده صدور انقلاب، آن هم شيعى، به وحشت افتاده بودند، به ناچار بر بلندپروازى‌هاى صدام حسين چشم پوشيدند و برعكس، به حمايت از آن عليه ايران روى آوردند. 1
در اوت 1990، تنها دو سال پس از پذيرش آتش‌بس از سوى ايران و عراق، بغداد كويت را به اشغال خود در آورد. اين اقدام عراق از سوى عربستان، به‌عنوان خطر امنيتى مستقيمى ارزيابى شد و اين كشور براى دفع اين خطر، با تمامى امكانات به ايالات متحده كمك كرد.
عربستان و عراق اشغال شده
اگر چه سقوط صدام حسين به بخشى از نگرانى‌هاى امنيتى دولت سعودى پايان داد، اما تحول‌هاى متعاقب آن به نگرانى‌هاى جديدى در عربستان منجر شد كه مى‌توان آنها را در دو مقوله كلى امنيت و نفت جست و جو كرد. بازتاب اين دو مقوله كلان در عرصه داخلى و بين‌الملل در روابط عراق و عربستان در موارد زير قابل بررسى است.