4) 4 آية الله سيستانى: و امّا اگر حج نيابى مقيد به همان سال نباشد، بايد حج خود را مقدّم بدارد، مگر اينكه براى او وثوق حاصل شود كه در سال‌هاى آينده حج را انجام خواهد داد، كه در اين صورت واجب نيست حج خود را مقدّم بدارد..

1) . آية الله اردبيلى: و اگر براى سال‌هاى بعد نايب شود، در سال اول بايد براى خودش حج به‌جا آورد، مگر آنكه به‌جا آوردن حج براى خودش مانع از انجام حج نيابتى در سال‌هاى بعد شود.

2) . آية الله بهجت: در عيال غير واجب النفقه و مصارف لازمه براى حفظ شأن، احوط رعايت عسر و حرج است؛ يعنى نه اقتصار بر فقط مقدارى كه بر او واجب شرعى است مى‌كند و نه انتظار تمكن از هر چه عرفيت دارد مى‌كشد. پس تحقق استطاعت منوط به دارا بودن مقدارى است كه اگر نباشد لازمه‌اش عسر و حرج است (كتاب حج، ص15). آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: داشتن مخارج عائله غير واجب النفقه شرعى، شرط نيست مگر اينكه با ترك انفاق بر آنها خودش به حرج مى‌افتد. آية الله زنجانى: در استطاعت شرط است كه انجام حج سبب اختلال در تأمين زندگى كسانى كه عرفاً يا شرعاً واجب النفقه او هستند، نباشد و لازم نيست مخارج آنها را بالفعل داشته باشد بلكه كافى است كه بتواند بدون آنكه به حرج بيفتد آن را تأمين نمايد. آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: و عرفاً ملتزم به پرداخت نفقه آنها شده باشد؛ مثل خواهر و برادر، بايد نفقه آنها را هم داشته باشد. (آداب و احكام حج، مسأله 66).

3) . آية الله بهجت: اظهر اعتبار رجوع به كفايت است؛ به اين معنا كه به سبب حج، از غنا به فقر يا از فقر به اوسع از آن، واقع نشود. (كتاب حج، ص26). آية الله زنجانى: رجوع به كفايت به اين معنى در استطاعت شرط است كه حج، مستلزم اختلال در زندگى او نباشد مثلاً اگر حج باعث از دست دادن تنها محل در آمد زندگى كسى شود مستطيع نيست. آية الله سبحانى: يعنى حج گزار گذشته از داشتن هزينه‌هاى سفر حج، پس از بازگشت آبرومندانه زندگى كند..