1) . آية الله فاضل: و همچنين اگر از طريق زكات يا خمس و يا استعطا، امور خود را اداره كند، كافى است و همچنين كسى كه آنچه دارد در راه حج خرج كند زندگى او قبل و بعد از حج تفاوتى نكند، حج بر او واجب مى‌شود و نيز بر طلاب كه با شهريه اداره مى‌شوند؛ چنانچه هزينه حج و مخارج خانواده خود را داشته باشند يا به عنوان روحانى مشرّف شوند حج واجب است و از حجةالاسلام كفايت مى‌كند.

2) . آية الله بهجت: عيناً موافق حاشيه بعد ]حاشيه آية الله تبريزى و...[ بوده با اين تفاوت كه ايشان صراحت در وجوب حج دارند. (مناسك، مسأله 25). آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: كسى كه از وجوه شرعيه، مانند خمس و زكات و امثال اينها زندگى خود را اداره مى‌كند و بر حسب عادت مخارجش بدون مشقت، مضمون و حتمى باشد، در صورتى كه داراى مقدارى پول گردد كه وافى به هزينه حج و مخارج عيالش باشد، بعيد نيست حج بر او واجب باشد، و همچنين است كسى كه شخص ديگر در تمام مدت زندگى او، مخارجش را متكفل باشد و همچنين كسى كه اگر آنچه دارد در راه حج صرف كند زندگى بعد از حجّش با قبل از آن تفاوتى نكند. آية الله زنجانى: نياز به وجوه شرعيه، مانع استطاعت نيست؛ مگر در مورد كسانى كه انجام حج، آنها را مجبور به ارتزاق از وجوه شرعيه مى‌كند و اين امر، مناسب شأن آنها نبوده يا وجوه شرعيه به مقدار كافى در اختيار آنها نباشد. آية الله سبحانى: كسى كه زندگى او با وجوه شرعيه اداره مى‌شود در صورتى كه داراى مقدارى پول گردد كه براى هزينه حج و مخارج عيالش تا زمان مراجعت كافى باشد، حج بر او واجب مى‌شود و كفايت از حجةالاسلام مى‌كند و اگر بعد از مراجعت با عسرت و سختى زندگى كند چنين فردى مستطيع نمى‌باشد.

3) . آية الله بهجت: اگر زندگى آنها با وجوهات، بر حسب عادت بدون مشقّت مضمون و حتمى باشد. در صورتى كه داراى مقدارى پول گردد كه وافى به هزينه حج و مخارج عيالش باشد حج بر او واجب است. (مناسك، مسأله 25).

4) . آية الله اردبيلى: چنانچه حال آنها قبل از حج و بعد از آن يكى باشد، اقوى وجوب حج است.