59 مخصوص خداست، خدا از همه چيز بزرگ‌تر است كه ما را هدايت فرمود و سپاس مخصوص خداست كه ما را آزمود و خدا از همه چيز بزرگ‌تر است كه به ما روزى داد از گوشت‌هاى قربانى.

البته در برخى از روايات، تصريح شده كه اين اذكار، مخصوص كسانى است كه ايام حج در منا باشند و اما براى كسانى كه در منا نيستند و در ديگر شهرها زندگى مى‌كنند، ده مرتبه مستحب است؛ يعنى بعد از نماز ظهر روز عيد تا بعد از نماز صبح روز دوازدهم. ¹

از روايات در تفسير «ذكر اسم خدا در ايام تشريق» فهميده مى‌شود كه منظور از اين ذكر، مطلق ذكر نعمت‌هاى الهى است نه مخصوص تسميه هنگام ذبح. بنابراين اين اطلاق، مصاديقى دارد كه از آن جمله تكبيرات ياد شده و تسميه هنگام ذبح است. ²

زمخشرى در كشّاف، ذكر را در آيه مورد بحث، كنايه از ذبح و نحر دانسته است؛ چراكه آنها ملازم با ذكرند. ³ ولى استاد «علامه طباطبايى» در انتقاد از اين قول مى‌فرمايد:

اصولاً در كنايه، عنايت به «مُكَنّى عنه» است نه نفس كنايه، در صورتى كه در اين مورد، براى بى اعتبار جلوه دادن ذكر بت‌ها كه رسم مشركان بوده و تحكيم اصل توحيد، عنايت به ذكر اسم پروردگار است نه ذبح حيوانات. ازاين‌رو نمى‌تواند كنايه از ذبح و نحر باشد. ⁴