306 را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و اداى زكات غافل نمى‌كند؛ آنها از روزى مى‌ترسند كه در آن، دل‌ها و چشم‌ها دگرگون مى‌شود.
مقصود از اين بيوت، خانه‌هاى انبيا و اولياست، و هرگز مساجد مقصود نيستند. سيوطى در الدرالمنثور نقل مى‌كند: هنگامى كه اين آيه فرود آمد، شخصى از پيامبر(ص) سؤال كرد: «مقصود از اين بيوت چيست؟» پيامبر(ص) فرمود: «خانه‌هاى پيامبران». در اين هنگام، ابوبكر برخاست، و از پيامبر(ص) پرسيد: (درحالى‌كه به خانه على(ع) اشاره مى‌كرد): «آيا اين خانه هم از بيوتى است كه قرآن درباره آنها سخن مى‌گويد؟» پيامبر(ص) فرمود: «آرى، از بهترين و بالاترين آنهاست». 1
حالا مقصود از اين ترفيع در آيه خواه بالا بردن ديوارهاى آن باشد، يا تكريم و تعظيم آنها، در هر حال، حفظ اين بيوت، از نظر قرآن، لازم و فريضه است، بنابراين تكريم و ترفيع آن، يك فريضه است و اتفاقاً نه تنها پيامبر گرامى(ص) در خانه خود به خاك سپرده شده، بلكه گروهى از پيشوايان ما در خانه‌هاى خود، به خاك سپرده شده‌اند، مانند حضرت هادى و امام عسكري(عليهما السلام) كه در خانه‌هاى خودشان كه معبد آنها نيز بود، به خاك سپرده شدند و آنان رجالى بودند كه تمام اوصاف يادشده در آيه بر آنها منطبق مى‌باشد.