305تا اينجا درباره ظاهر شبهه سخن گفتيم ولى يادآور مىشويم كه طراح شبهه اساساً معتقد است كه حفاظت از قبور اولياى الهى به وسيله ساختن سايبان و بارگاه، شرك است و حرام؛ براى اينكه طرف را محكوم كند، با گفتار پيشين، استدلال مىكند كه اگر جايز بود، چرا حسنين اين كار را نكردند. اكنون كه ظاهر شبهه پاسخ داده شد، در مورد حفظ قبور اوليا و بزرگان بهطور فشرده، سخن مىگوييم:
اوّلاً: روزى كه رسول خدا(ص) درگذشت، او را در خانه خود دفن كردند. اگر واقعاً ساختن سايبان شرك و حرام بود، چرا همه صحابه پيامبر(ص) اتفاق كردند كه او را در زير سقف خانه خود، به خاك بسپارند. اگر سقف و سايبان حرام است چه فرق مىكند كه از اول داراى چنين حالتى باشد يا بعدها براى آن بسازند؟
ثانياً: قرآن مجيد بر ترفيع و تكريم بيوت خاصى دستور مىدهد و مىفرمايد:
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهٰا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصٰالِ * رِجٰالٌ لاٰ تُلْهِيهِمْ تِجٰارَةٌ وَ لاٰ بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَ إِقٰامِ الصَّلاٰةِ وَ إِيتٰاءِ الزَّكٰاةِ يَخٰافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصٰارُ (نور: 36 و 37)
(اين چراغ پرفروغ) در خانههايى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده ديوارهاى آن را بالا برند (تا از شياطين در امان باشد)؛ خانههايى كه نام خدا در آنها برده مىشود، و صبح و شام در آنهاتسبيح او مىگويند. مردانى كه نه تجارت و نه معاملهاى آنان