440 فراهم است. شب «عيد اضحى» از چند جهت شب مباركى است كه امتياز خاصى براى احيا و شب‌زنده‌دارى دارد. اگر اندكى به خود بياييم، ارزش اين شب نورانى را در طول عمر خود مى‌شناسيم. در اين موقف، مانند بسيارى از مردم غافل نباشيم كه هيچ‌گاه به عظمت و آثار آن توجه نكرده‌اند. گويى آنان مشعرالحرام را يكى از استراحتگاه‌هاى بين راه تصور مى‌كنند كه مسافران رهگذر، موقع شب به آنجا مى‌رسند و مقدارى براى خواب و استراحت، توقف مى‌كنند و سحرگاهان مى‌روند. ازاين‌رو ديده مى‌شود كه برخى از حجاج، وقتى به مشعر مى‌رسند، با عجله از ماشين پياده مى‌شوند و هر يك، دنبال گوشه‌اى مى‌گردند كه لااقل سه چهار ساعتى بخوابند! در صورتى كه شب عيد اضحى و بيابان مشعرالحرام از حساس‌ترين مواقف عبادت حجاج است كه بايد تا حدّ امكان از مقدار خواب، خوراك و آسايش هميشگى خود بكاهند و بر كمّ و كيف عبادت و بندگى بيفزايند. بايد توجه داشت كه قسمت عمده كار حجاج - حجاجى كه چند ماه متوالى براى تهيه اسباب و مقدمات حج، دوندگى كرده و زحمت‌ها متحمل شده‌اند و خود را به مراكز حساس عبادت رسانيده‌اند - نيمه دوم روز عرفه است تا غروب آن روز در عرفات و نيمه دوم شب عيد اضحى در مشعرالحرام است تا طلوع آفتاب، و روز عيد قربان و شب و روز يازدهم و دوازدهم ذى‌حجّه در مكه و منا.
بى‌گمان وقتى انسان متوجه شد كه با دعوت قبلى وارد خانه‌اى شده و بر سر سفره‌اى نشسته است، به‌طور طبيعى احساس عزت و احترام مى‌كند و اطمينان بيشترى به اجابت دعوات و پذيرش خواسته‌هايش پيدا مى‌كند. با دلگرمى كامل‌ترى لب به تقاضا مى‌گشايد؛ به خصوص اگر ميزبان را به كرم بى‌پايان و رحمت و رأفت بى‌منتها بشناسد؛ ميزبانى كه آمادگى خود را براى اجابت دعوات ميهمانان، اعلام فرموده است». 1