439 ما رسيده است كه درهاى آسمان، در اين شب براى مؤمنين بسته نمى‌شود. صداهاى آنان بالا مى‌رود. زمزمه‌ها دارند، مانند زمزم زنبوران عسل! خدا -جلّ ثنائه - مى‌فرمايد: «من پروردگار شمايم و شما بندگان من هستيد. حق مرا ادا كرديد و بر من لازم است كه دعاى شما را مستجاب كنم». پس هركه را بخواهد، گناهان را از دوشش بر مى‌دارد و هركه را بخواهد مشمول مغفرتش مى‌سازد. 1
حضرت على(ع) فرمود: «دوست دارم خود را در اين چهار شب، براى عبادت فارغ سازم؛ شب اول رجب، شب نيمه شعبان، شب عيد فطر و شب عيد قربان». 2
«آنان كه صاحبدل و ارباب بصيرت‌اند مى‌دانند كه در واقع هنگام شب، فرصت بسيار مغتنمى براى خلوت با حضرت معبود است؛ زيرا وقتى پرده ظلمت شب همه جا را فرا گرفت و ميان انسان و ساير اشياء حجابى شد، به‌طور طبيعى يك حالت انقطاع قهرى براى انسان پديد مى‌آيد و او از چنگ اشتغالات مادى كه انسان را به خود مشغول كرده و از خدايش غافل ساخته است، رها مى‌گردد و به‌طور طبيعى، بازگشت به فطرت و گرايش به مبدأ پيدا مى‌كند و با محبوب اصلى خود انس مى‌گيرد. به همين جهت خداوند حكيم در رديف نعمت‌هاى ارزنده‌اى كه در مقام امتنان بر بشر اسم مى‌برد، نعمت شب را گاه به عنوان لباسى - كه ساتر است - معرفى مى‌كند و مى‌فرمايد: وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبٰاساً ؛ «و شب را پوششى براى شما قرار داديم». (نبأ: 10) در جاى ديگر، حالت پوشاندن شب را به عظمت ياد مى‌كند و به آن قسم مى‌خورد و مى‌گويد: وَ اللَّيْلِ إِذٰا يَغْشٰاهٰا ؛ «قسم به شب در آن هنگام كه (جهان را) بپوشاند». (ليل:1) 3
در شب وقوف در مشعر، از جهات گوناگون، مقتضيات بيدارى و هشيارى براى ما