395در وجوب امر به معروف و نهى از منكر، عدالت و طهارت نفس آمر و ناهى، از شرايط آن نيست، بلكه علم و آگاهى فرد از آن معروف يا منكر و احتمال تأثير جزو شرايط آن است. اما باطن آن براساس رازى كه درباره «نمره» بيان شد، به عدالت برمى‌گردد؛ يعنى آمر به معروف، بايد خود مؤتمر به آن باشد و ناهى از منكر نيز، منزجر از آن باشد.
ه ) وادى «نمره» نام منطقه‌اى وسيع در سرزمين عرفات است كه تقريباً در سمت مماس عرفات با حرم است. امام سجاد(ع) مى‌فرمايند: «هنگام ورود به اين منطقه بايد آگاه باشيد كه اين سرزمين، سرزمين شهادت، معرفت و عرفان است» 1؛ يعنى همان‌گونه كه خدا و ملائكه شاهدند، اين سرزمين وسيع نيز، شاهد اعمال زائران خانه خداست و به‌طور كامل آگاه است كه حاجى با چه نيتى آمده است و با چه انگيزه‌اى برمى‌گردد و به آن شهادت مى‌دهد». 2
4. عرفات، سرزمين وانهادن امتيازجويى‌ها و امتيازخواهى‌ها
زمانى كه جمعيت حاجيان، در شطهايى گسترده، خروشان و جارى، در عرفات به دريايى تبديل مى‌شوند و همه با هم پيوند مى‌خورند، زمينه هرگونه خودبينى و امتيازطلبى از ميان مى‌رود؛ زيرا در اين درياى گسترده، تنها يك چيز ديده مى‌شود كه آن «انسان» است. در اين درياى «انسان»، كسى نمى‌تواند «خود» را ببيند، و براى خود امتيازى قائل شود. چنانچه در دريا نيز، هيچ قطره‌اى را مجال اين نيست كه در برابر دريا امتياز ويژه‌اى داشته باشد؛ زيرا اگر دريا امتيازى دارد، اين امتياز، از آنِ همه قطره‌هاست.