321آيا مىبينيد اينهايى را كه تلبيه مىگويند؟ به خدا صداى اينان نزد خداوند، ناپسندتر از صداى چهارپايان است.
مولوى دراينباره زيبا سروده است:
ابلهان تعظيمِ مسجد مىكنند
در جفاى اهل دل جد مىكنند
مسجدى كآن اندرون اولياست
سجدهگاه جمله است، آنجا خداست
تا دل مرد خدا نآمد به درد
هيچ قومى را خدا رسوا نكرد 1
گفتنى است اينكه برخى از انسانها سيرتى حيوانى دارند، ريشه قرآنى دارد؛ در قرآن كريم به اين حقيقت اينگونه اشاره شده است:
وَ لَقَدْ ذَرَأْنٰا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاٰ يَفْقَهُونَ بِهٰا وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لاٰ يُبْصِرُونَ بِهٰا وَ لَهُمْ آذٰانٌ لاٰ يَسْمَعُونَ بِهٰا أُولٰئِكَ كَالْأَنْعٰامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولٰئِكَ هُمُ الْغٰافِلُونَ (اعراف: 179)
به يقين بسيارى از جن و انس را براى دوزخ آفريديم. آنها دلهايى دارند كه با آن [انديشه نمىكنند و] نمىفهمند و چشمانى كه با آن نمىبينند و گوشهايى كه با آن نمىشنوند. آنها همچون چهارپاياناند بلكه گمراهتر. اينان همان غافلاناند.
9. پرهيز از تكريم زائران بىبهره از ولايت
كسانى كه از گوهر ولايت بهرهاى نبردند كرامتى هم ندارند. بنابراين طبيعى است كه ديگران آنها را تكريم نكنند حتى اگر زائر بيتالله الحرام باشند. در حقيقت چنين زائرانى كه به امامت و ولايت شناخت ندارند هرگز «وَفْد» و مهمان الهى نيستند، از چنين ضيافت معنوى محروم مىشوند، از اينرو نه زيارتشان ارج و حرمتى دارد