367اسلامى نيست يك فكر باطل و قضاوت جاهلانه است زيرا كلام رسول‌خدا(ص) و سنت نبوى به صراحت آيات متعدد مثل أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ ، مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطٰاعَ اللّٰهَ ، مٰا آتٰاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مٰا نَهٰاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا و غير ذلك، ما مسلمانان را موظّف مى‌كند كه در كلام رسول‌خدا(ص) دقت كنيم و نسبت به آن متعبد شويم. از اين گذشته در قرآن، مسائل به‌صورت كلّى آمده، از قبيل اينكه نماز بخوانيد، روزه بگيريد، زكات بدهيد، حج برويد. و... و هر كدام از اينها ده‌ها و صدها فروعات دارد كه قرآن تبيين آنها را به‌عهده رسول‌خدا(ص) گذارده و مى‌فرمايد: وَ أَنْزَلْنٰا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنّٰاسِ مٰا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ ¹؛ «و بر تو قرآن را نازل كرديم تا آنچه را به‌سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى».

و در مباحث گذشته ملاحظه كرديد كه در مسئله مهدويت، محدثين شيعه و سنى روايات فراوانى را از پيامبر عظيم الشأن(ص) نقل نمودند.

ثالثاً: مگر نام حضرت محمد(ص) پيامبر آخر الزمان در تورات و انجيل نبود؟ مگر خصوصيات ايشان در كتب عتيق نيامده بود كه در قرآن به آن اشاره شده و مى‌فرمايد:

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرٰاةِ وَ الْإِنْجِيلِ ... (اعراف: 157)

همان كسانى كه از فرستاده خدا، پيامبر امّى و درس نخوانده پيروى مى‌كنند؛ پيامبرى كه صفاتش را در تورات و انجيلى كه به‌صورت مكتوب نزدشان است مى‌يابند.

و خلاصه طورى پيامبر(ص) را مى‌شناختند كه بچه‌هاى خود را مى‌شناختند يَعْرِفُونَهُ كَمٰا يَعْرِفُونَ أَبْنٰاءَهُمْ ²؛ «پيامبر را همچون فرزندان خود مى‌شناسند». آيا ايمان به پيامبر