125 گسترۀ كاركردشان با آنچه از منابع به دست ما رسيده است، مانند نفوذ و تأثيرى نبوده است كه امامان معصوم در عصر خود داشتهاند و اين، چيز دور از ذهنى نيست. اما شيعه به هيچ وجه، از اين موضوع براى نسبت دادن نبوت به امامان سود نجسته است و اتهاماتى كه مىگويد شيعه مدعى است مقام نبّوت از على عليه السلام دريغ شده و فرشتۀ وحى به خطا رفته است، از استدلال برداشت نمىشود و شيعه هم درصدد چنين ادعاى سستى نيست.
نكات محورى آيه:
- اين افراد، عزيزترين و نزديكترين اشخاص به پيامبرند؛
- تأثير معنوى آنان، اسقفها را از مباهله منصرف كرد؛
- على عليه السلام نفس و جان پيامبر محسوب شده است؛
- اين مشابهت و قرابت در شخصيت، مقدمبودن براى جانشينى را اثبات مىكند؛
- زنان، خويشاوندان و اصحاب پيامبر (ص) ، با اينكه حضور داشتهاند، در اين كار مهم شركت نداشتند. 1
5.آيه مودت
... قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ... (شورى 23)
پنجمين آيهاى كه در مبحث امامت استفاده مىشود، آيه 23 سوره شورى است. اين آيه، صدر و ذيلى دارد، اما بخش مورد استناد، همين