212به مناسبت سكونت آنان، نجرانيه ناميده مىشد) دانست. 1 نصاراى كوفه به دو گروه مذهبى نَسْطورى و يعْقوبى تقسيم مىشدند. 2
يهوديان كوفه عمدتاً گروهى بودند كه در سال 20ه.ق به دستور عُمَر مجبور به كوچ اجبارى از مدينه شده و در كوفه محلهاى به نام خود بنا كردند. 3
مجوسيان كوفه را ايرانيانى تشكيل مىدادند كه به اين شهر مهاجرت كرده و هنوز دين اسلام را نپذيرفته بودند. 4
د) دستهبندى سياسى - مذهبى مسلمانان
گروههاى مختلف سياسى- مذهبى مسلمان را كه در زمان مورد بحث در كوفه مطرح بودند، مىتوان شامل سه گروه اصلى شيعه علوى، افراد حزب اموى و خوارج دانست.
شيعيان را مىتوان به دو بخش بزرگان و شيعيان عادى تقسيم نمود. از بزرگان شيعه مىتوان از افرادى، همچون ميثم تمّار، كميل بن زياد، رشيد هجرى، سليمانبن صُرَد خُزاعى، مُسَيب بن نَجْبه فَزارى، مسلم بن عَوْسَجَه اسدى، حبيببن مظاهر اسدى، ابوثَمامه صايدى و... نام برد كه از ياران حضرت على(عليه السلام) در صفين و ديگر جنگها بودند. اين افراد عميقاً به خاندان اهلبيت نبوت عشق مىورزيدند و بعضى از همين افراد بودند كه پس از مرگ معاويه، ابتدا باب نامهنگارى با امام حسين(عليه السلام) را گشودند. 5
شيعيان عادى كه درصد قابل توجهى از مردم كوفه را تشكيل مىدادند، گرچه به خاندان اهل بيت عصمت علاقه وافرى داشتند، اما رفتار واليانى، همچون زياد و