302بود، ولى در اين جا از باب مماشات با ديگران، مطالبى چند با عنايت بهاين عنوان ارائه مىگردد:
يك - قرآن و اصطلاح شيعه
واژۀ شيعه پيش از آن كه در عرصه مِلل و مذاهب مورد بحث قرار گيرد، ريشه قرآنى دارد و بيش از دَهبار اين واژه و جمع آن در قرآن كريم 1 در مورد پيامبران بزرگ الهى چون حضرات: ابراهيم و موسى و عيسى(عليهم السلام) و پيروان آنان و نيز فرعون بهكار رفته است، و وقتى اين اصطلاح در مورد سرگذشت عبرتانگيز دو پيامبر الهى ابراهيم خليل 2 و موساى كليم 3 استفاده مىشود، عناصر تدين، صلابت در دين، پيروى برمعيار تدين و ولاء در اصولدين و تسليم بودن، در آن نهفته است 4 ولى متأسفانه ناصر القفارى 5 بر خلاف اكثر مفسران نامى اهلسنت، ريشه اصطلاح شيعه در قرآن را بهچهار مفهومِ ضد ائتلاف: «الفِرق» 6، «أهل والنَّسب» 7، «أهلالملّه، و«الأهواءالمختلفه» 8، با استفاده از تفسير غير مشهور