278است، چنانكه فرمود: « مَن لم يَكُن عِندَه مِن شِيعَتِنا ومُحبِّينا كتابُ سليم بن قيس الهلالي، فليس عنده من أمرنا شيء ولا يعلم من أسبابنا شيء وهو أبجد الشيعة و هو سرّ من أسرارآل محمد (ص)» 1 و يكى از مهمترين اصولى است كه قبل از عصر امام صادق(ع) تدوين گرديده است 2، و اين كتاب بهعنوان «مناوله» به ابانبنابىعياش داده شد و از او بهعمربن محمدبن عبدالرحمان بن اذَينه رسيد 3، ولى نسخههاى متفاوتى از آن كتاب پديد آمد كه شك و ترديدى در مورد آن ايجاد نموده است، علّامه طهرانى نسخههاى متفاوتى از اين كتاب را نام مىبرد و تفاوتهاى اساسى آنها را متذكر مىشود 4. شايد بههمين جهت ابنداود حلى(م647ق) كتاب او را «موضوع» مىشمارد 5 و كشّى 6و شيخ طوسى 7 از اين كتاب نام بردهاند كه شايسته است اهل پژوهش، بهتحقيق مفصّلى كه در مقدمه اين كتاب، بهچاپ رسيده مراجعه نمايند 8.
اما ابانبنابىعياش فيروز، هرچند كه تضعيف شده 9 وجعل كتاب سليم بهوى نسبت داده شده است 10 ولى مضمون روايت آن درخصوص مصحف على(ع) بهطور وسيع درمنابع اهلسنت (چنانكه اشارهشد) نقل گرديده است، و كلينى در مواردى 11 كه حديث