205درحالىكه اوّلا ً: اين تفسير«منسوب» بهعلىبن ابراهيم قمى است نَه تأليف او، بلكه اين كتاب تلفيقى از املاى قمى بهشاگردش «ابوالفضل العبّاس بن محمد العلوى» از سوره فاتحه تا آيه 4 آل عمران، و بخش عظيمى از روايات ابىالجارود است، كه توسط اين شخص از اساتيد ديگرش جمع و تكميل گرديده است 1؛ شاهد بر اينكه اين تفسير تأليف قمى نيست، تصريح خود ابوالفضل است كه در تفسير سوره حشر مىگويد: « فيه زيادةُ أحرُفٍ لم تَكُن في رواية عليبن إبراهيم » 2.
گذشته از اين، در منابع رجالى ترجمه ابوالفضل العباسبن محمد العلوى، بهطور مستقل ذكر نشده و مجهول است 3، و ابىالجارود (م150ق)، كه زيادبنمنذر باشد، هرچند كه بهعنوان اصحاب امامان باقر و صادق(عليهما السلام) ذكرشده ولى بعد از خروج زيدبن عَلِى، بهزيديه پيوست وفرقه جاروديه بهاو منسوب است 4، و در رجال كشّى رواياتى در مذمت او گزارش شده است 5. اما مرحوم خويى روايات كشّى را ضعيف دانسته و او را بهخاطر اينكه در اسناد كامل الزيارات قرار دارد و جعفربن محمدبن قولويه به وثاقت همه روات كامل الزّيارات، شهادت داده، مورد اعتماد مىداند و برگشت وى را از زيديه