175(فصلت: 41-42)، و إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ (حجر: 9) و آيات تحدّى ¹.

ثانياً: با قطع نظر از اينكه همه عالمانى كه در اين خصوص اظهارنظر نموده‌اند، آيات حفظ قرآن را دليل محكم دانسته‌اند؛ شيخ صدوق با تكيه به‌آيات صريح درحفظ و حراست خداوند از قرآن كريم، وتكذيب روايات دال برتحريف، قرآن را مصون از تحريف مى‌داند ². شيخ مفيد، ضمن اينكه آنچه ميان دو جلد است را، قرآن واقعى دانسته و مضمون روايات دال بر تحريف را مردود مى‌داند، قرائت سورۀ كامل از همين قرآن را در فقه شيعه، دليل بر عدم تحريف مى‌شمارد ³.

شيخ طوسى‌با ردّ اخبار نقصان اجماع شيعه را ⁴، شريف المرتضى معجزه بودن و حراست عالمان از قرآن درطول تاريخ را ⁵، علامه‌حلّى اعجاز بودن و متواتر بودن قرآن را ⁶، عاملى‌البياضى و محقِّق اردبيلى ضرورت و اهتمام وسعى اصحاب در حراست از آن را ⁷، فيض‌كاشانى علاوه بر آيات حفظ، قاعده عَرضه روايات بر قرآن را ⁸، حُرّ عاملى عالى‌ترين تواتر و نقل اصحاب و مجموع بودن اين كتاب الهى در زمان رسول‌الله(ص) را ⁹، كاشف الغطاء گذشته از آيات، ضرورت دين و اجماع علما در همۀ اعصار را ¹⁰، السيدمحسن‌امين، اجماع را ¹¹، سيدشرف‌الدين متواتر بودنِ حتى حروف و حرك