174اصل‌الشيعة و اصولها و السيدمحسن امين در نقض الوشيعه، و دائرة المعارف الاسلامية الشّيعية و السّيدالخويى در البيان، اشاره مى‌كند كه قايل به‌عدم تحريف‌اند ¹؛ درحالى‌كه پس از شيخ صدوق هر عالمِ صاحب قلم و داراى انديشه‌اى كه نسبت به‌قرآن اظهارنظر داشته، به‌تحريف‌ناپذيرى قرآن تصريح نموده است و حتّى سخن مؤلف « الشيعة والقرآن » كه اعتقاد تحريف را به‌همه شيعيان تعميم مى‌دهد، مورد اعتراض قفارى واقع شده است ².

2. عدم ارائه دليل بر عدم‌تحريف؛ برخى نويسندگان با اصرار بر اينكه پيروان اهل بيت(عليهم السلام) اعتقاد به‌تحريف دارند، دليل مدعاى خويش را عدم ارائه دليل از سوى چهار شخصيت شيعه ³و مستند نكردن انكار تحريف را به‌قدماء و امامان(عليهم السلام)، دانسته ⁴، اين‌گونه اظهارنظر مى‌كنند:

«هر فرد بصير و خردمندى مى‌داند كه از اصول اعتقادى شيعه تحريف است، و انكار برخى، از باب تقيه و نفاق و دروغ است كه جز به‌خاطر سدِّ باب طعن و ترس از تكفير از سوى فرقه ناجيه اهل‌سنت نيست و شيعه با اين اعتقادات خود، دينى غير از دين اسلام دارد» ⁵.

در پاسخ اين اتّهام بايدگفت؛ اوّلاً : گذشته از اينكه عدم تحريف دليل نمى‌خواهد، دليل آن، خود قرآن است؛ چه دليلى محكم‌تر و گوياتر از خود قرآن كه با صراحت تمام اعلام مى‌دارد: وَ إِنَّهُ لَكِتٰابٌ عَزِيزٌ لاٰ يَأْتِيهِ الْبٰاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ