128خانهها را به پيامبر (ص) نسبت مىدهد و گاهى به همسران او؛ چنانكه در صدر آيه 33 سوره احزاب، خانهها را به زنان نسبت مىدهد و مىفرمايد: « وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ » ؛ «و درخانههاى خود بمانيد». در ذيل آيه مىفرمايد: « أَهْلَ الْبَيْتِ » و در آيه بعد، باز خانهها را به زنان نسبت مىدهد و مىفرمايد:
« وَ اذْكُرْنَ مٰا يُتْلىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ »
آنچه را در خانههاى شما از آيات خداوند و حكمت و دانش خوانده مىشود، يادآور شويد.
پس منظور از اهلبيت، كسانىاند كه در اين آيه و آيه بعد مورد خطاب قرار گرفتهاند.
پاسخ
اين دليل نيز داراى اشكالهاى جدى است كه به برخى از آنها اشاره مىشود:
1. واژه «اهلالبيت» در قرآن كريم در دو مورد به كار رفته است: يكى در سوره هود آيه 73 و ديگر در آيه تطهير. مراد از اين واژه در سوره هود خاندان حضرت ابراهيم عليه السلام ، و مراد از آن در آيه تطهير اهلبيت پيامبر (ص) است. هرچند نويسنده نيز اين مطلب را مىپذيرد، ولى اصرار دارد كه مراد از اهلالبيت، زنان پيامبر است و براى اين منظور به آيه 121 سوره آل عمران « وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقٰاعِدَ لِلْقِتٰالِ وَ اللّٰهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » استناد كرده است. در اين آيه واژه «اهل» به ضمير «ك» خطاب اضافه شده و مخاطب در آن پيامبر اكرم (ص) است.