1) . در الصواعق المحرقه، ص 153، از نسائى نيز به همين مضمون روايت آمده است؛ مسند احمدبن حنبل، ج 1، ص، ح 567.

2) . همان‌گونه كه در ص 170 صواعق آمده، ابو داود مطلب را روايت كرده و اضافه مى‌كند: «كسى كه بميرد و بر سنت من باشد» از اين قسمت استفاده مى‌شود كه متابعت از سنت صورت نمى‌گيرد، مگر به وسيله محبّت خاندان پيامبر(ص).

3) . در اين حديث و مانند آن منظور از آل محمد(ص)، من حيث المجموع باعتبار، اين است كه امامان معصوم(عليهم‌السلام)، خلفاى رسول الله(ص) و اوصيا و وارثان حكمت و اولياى او هستند و خواهند بود. آنها آن اندازه گرامى هستند كه هم‌وزن و هم‌سنگ قرآن قرار گرفته‌اند و همان‌طور كه پيامبر مى‌فرمايد: «از قرآن جدا نمى‌شوند و هر كس بدانان بپيوندد، گمراه نمى‌شود و هر كس از آنان جدا شود هدايت نمى‌يابد». بنابراين، منظور از آل محمد(ص) همه افراد نخواهند بود و اين مقام بلند، شامل اوليا و متابعان امر پيامبر(ص) مى‌شود، چنان‌كه در احاديث صحيح از سوى عترت پاك آن حضرت رسيده است؛ (كافى ، ج 1، ص 223 - 224، باب انّ الائمه(عليهم‌السلام) حدثوا علم النبي(ص)، ح 1)؛ بدين جهت من به فرزندانم وصيت كرده‌ام كه بر كفن و عمامه‌ام پس از شهادتين، اين حديث را بنويسند.