229
دسته چهارم
دسته چهارم از علمايى هستند كه در ايراد تهمت و افترا به شيعه، از گذشتگان خود پيروى نموده و بدون اينكه تحقيق و مطالعهاى داشته باشند، هر چه را ديگران گفتهاند، آنها نيز قبول دارند و تكرار مىكنند. در صورتى كه اگر آنها عقايد و آراى اماميه را در اصول و فروع دين مىدانستند، كار به اينجا نمىكشيد. مگر امروزه، انسان هر مطلب ناسزا و ناروايى را مىتواند بدون دليل و مدرك بپذيرد. پس، چرا آنها با قبول كمى زحمت، به سراغ منابع و مآخذ فقهى، حديث، كلام، عقايد، تفسير، اصول، اذكار، سلوك و اخلاق كه در همه اماكن، با هزاران جلد كتاب به چاپ رسيده و فراوان است، مراجعه نمىكنند، تا حقايق را دريابند؟ و در مقابل، سخنان كينهتوزان را مىپذيرند و از آن پيروى مىكنند و به ساحت پاك شيعه، هرگونه تهمت و افترايى را روا مىدارند؟
اكنون به بررسى نمونههايى از اينگونه تهمتها مىپردازيم:
ابن حزم ظاهرى مىگويد:
بعضى از فرقه اماميه، ازدواج يك مرد با نه زن را جايز مىدانند و برخى از آنان، خوردن چغندر را حرام مىدانند، چون از خون حسين(ع) روييده است، در صورتى كه قبل از اين، آن را حرام نمىدانستند! 1
در پاسخ به او بايد بگوييم: شيعه امامى، هرگز ازدواج يك مرد را با بيشتر از چهار زن، جايز نمىدانند و براى اين مطلب نصّ 2 و فتوا هم دارند 3 و اين حكم، از