108شقى مرتكب زنا نمىشد». 1
3. ابنعباس نيز، مىگويد: «متعه از جانب خداوند، بر امت محمد(ص) رحمتى بود و اگر [عمر] آن را نهى نمىكرد هيچ كس جز افراد شقاوتمند به زنا احتياج پيدا نمىكردند!». 2
ابنعباس در اين باره، و با انكار اين موضوع، بحثهاى مختلفى را عنوان كرده كه البته آوردن آن، مطلب را به درازا مىكشاند! 3
4. عبدالله بن عمر نيز، اين تحريم را انكار نموده و در پاسخ كسى كه درباره آن سؤال كرده، گفته است: «به خدا سوگند! از رسول خدا(ص) شنيدم كه مىفرمود: قبل از قيامت، سى نفر مسيح و دجال و دروغگو خواهند آمد!». 4
5. مردى از اهل شام از عبدالله بن عمر درباره «متعه زنان» سؤال كرد، وى در جواب گفت: «حلال است». آن مرد گفت: «پدر تو از آن نهى كرد». عبدالله گفت: «آيا مىتوان گفت پدر من آن را ممنوع كرد، در حالىكه پيغمبر(ص) آن را انجام مىداد؟ آيا پدر من مىتواند سنت را ترك كند و نظر خود را متابعت نمايد؟!». 5
6. عبدالله بن مسعود مىگويد:
با پيغمبر(ص) در حال جنگ بوديم و وسيله ارضاى غريزه جنسى براى ما فراهم نبود. به آن حضرت عرض كرديم: مىتوانيم با خود، كارى كنيم كه احتياج به زنان نداشته باشيم؟ پيغمبر(ص) ما را از اين كار نهى كرد. سپس اذن داد كه حتى