301أول يوم حق» بر وجوب وليمه دادن دلالت نمىكند. لازم به ذكر است هر چند از جمله معانى كه براى«حق» ذكر شده وجوب است؛
«حق الشي يحق به معناي وجب وجوبا»، 1اما بايد توجه داشت، در لسان شرع كلمۀ «حق» در معناى غير وجوب نيز استعمال شده؛ مثلا در روايتى نقل شده: مردى از رسولالله(ص) سؤال كرد: «
ما حق الوالد على ولده؟ قال لايسميه باسمه، و لايمشي بين يديه و لايجلس امامه و لايدخل معه الحمام» 2« حق پدر بر فرزند چيست؟ آن حضرت فرموند: فرزند پدر را با نامش صدا نزند، جلو و مقابل او راه نرود و مقابل او [پشت به او] ننشيند و با او به حمام نرود». واضح است در اين روايت و روايات ديگرى كه با اين مضمون در رابطه با حقوق وارد شده، حق به معناى وجوب نيست. طبيعتا اگر فرزند پدر را با نام صدا زد، يا جلوى او راه رفت يا با او داخل حمام شد، مرتكب كار حرام نشده است.
در روايت ديگرى امام صادق(ع) مىفرمايند:
«... و من الادب ان لا يدخل الرجل ولده معه الحمام...» 3و به همين دليل شهيد در ذكرى مكروه دانسته كه فرزند با پدرش به حمام برود. اما مرحوم محقق بحرانى، قائل به عدم كراهت شدهاند. 4برخى از آيات نيز گوياى اين مطلب است، همانند آيۀ شريفه ( وَ الَّذِينَ فِي أَمْوٰالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ ) 5 طبق نظر فقهاء مراد از حق معلوم در اين آيه، زكات و صدقۀ واجب مالى نيست، بلكه طبق روايات مراد از حق در آيه، همان صدقهاى است كه فرد در روز يا هفته يا ماه پرداخت مىكند. 6 البته لازم به ذكر است برخى از اهل سنت اينكه وليمه در روز اول حق است را به معناى وجوب يا استحباب گرفتهاند. 7در روايت مورد بحث نيز امر بر همين منوال است و مراد از اينكه فرمود: وليمه در روز اول حق است، اين حق بودن، به معناى وجوب نيست، بلكه با توجه به بار معنايى خاصى كه «حق» در بر دارد، ظاهرا در اينجا حق بر معناى استحباب دلالت مىكند، همانگونه كه صاحب جواهر نيز اين روايت را