60نخستينِ اين پيشوايان، اميرمؤمنان، على بن ابى طالب است. پس از ايشان حسن بن على(ع) و سپس حسين بن على(ع)؛ آنگاه نُه تن از سلالۀ حسين(ع)، پسر از پى پدر، قرار دارند كه آخرينِ آنها، حجّت منتظر(عجل) است.
امامانِ از سلالۀ حسين(ع) به ترتيب عبارتند از: على بن حسين زين العابدين، محمدبن على الباقر، جعفر بن محمد الصادق، موسى بن جعفر الكاظم، على بن موسىالرضا، محمد بن على الجواد، على بن محمد الهادى، حسن بن على الزكى العسكرى و خاتم پيشوايان، محمد بن حسن قائم المهدى المنتظَر(عجل) .
دوم: عدل: بدين معنا كه خداى عزوجل عادل است و امكان ندارد به بندگانش ظلم كند. توضيح اين مطلب، ان شاء الله، در جاى خود خواهد آمد.
از آنجا كه اعتقاد به امرى، بايد با اقامۀ دلايل قانعكننده بر آن همراه باشد تا باور داشتن به آن امر، با اقناع و بصيرت كامل صورت گيرد 1، ناچاريم براى اثبات امور پنجگانهاى كه ذكر شد، نگاهى به ادله و براهين بيندازيم. مطالب اين كتاب، ان شاء الله، عهدهدارِ بيان و توضيح اين امور خواهد بود.
جز اين موارد، در اعتقاد به ديگر باورهاى دينى، جستوجو و بررسى ادله واجب نيست؛ زيرا دليلى بر اين امر وجود ندارد و ظاهراً، كسى به وجوب آن قائل نشده است.
اقرار اجمالى يا تفصيلى به هر حقيقت دينىاى واجب است
بله، اگر بر حقيقتى دينى دليل اقامه شد، بهگونهاى كه دانستيم اين حقيقت از سوى خداوند جعل شده و پيامبران آن را تبليغ كردهاند، در اين صورت، اعتقاد به آن با همان شكلى كه آشكار گرديده، واجب است. همچنان كه بايد به هر امر و هر حقيقت دينى كه خداوند وضع كرده و بر رسولش نازل فرموده، اجمالاً باور داشته باشيم و در صورت