61ندانستن شرح و تفصيل آنها به طور اجمال به آنها اقرار و اعتراف نماييم.
دليل سخن اينكه هرگاه با دليل متقن ثابت كرديم و دانستيم كه خداى تعالى وجود دارد، مقتضاى بندگى و عبوديت در برابر آن حضرت، تسليم شدن به هر حكم و امرِ مورد نظر اوست و تصديق همۀ آنچه به ما رسانيده و بيان فرموده و اذعان به تمام اين امور، آنگونه كه رسيدهاند، اجمالاً يا تفصيلاً. كنار گذاشتن و انكار هر يك از اين موارد، جبههگيرى در مقابل خداى متعال، و منافى عبوديت و سرسپردگى به آن حضرت است. حتى تسليم نشدنِ بدون رد كردن نيز، با حقيقتِ بندگى نمىسازد.
در قرآن كريم و سنت شريف، آيات فراوان و روايات متعددى از معصومين بر اين مطلب تأكيد كردهاند و آن را تذكر دادهاند.
تأكيد قرآن و حديث بر اقرار به حقايق دينى
خداى تعالى مىفرمايد:
قُولُوا آمَنّٰا بِاللّٰهِ وَ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْنٰا وَ مٰا أُنْزِلَ إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ وَ إِسْحٰاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْبٰاطِ وَ مٰا أُوتِيَ مُوسىٰ وَ عِيسىٰ وَ مٰا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لاٰ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ * فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مٰا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمٰا هُمْ فِي شِقٰاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللّٰهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (بقره: 136 و 137)
بگوييد: ما به خدا ايمان آوردهايم و به آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهيم و اسحاق و يعقوب و نوادگان از او نازل شده و نيز آنچه به موسى و عيسى و بر پيامبران ديگر از طرف پروردگارشان داده شده، ايمان آوردهايم و ميان هيچيك از پيامبران فرق نمىگذاريم و تسليم امر خدا هستيم. اگر آنها نيز همچون شما ايمان بياورند، هدايت شدهاند و اگر سرپيچى نمايند، از حق جدا افتادهاند و خدا شرّ آنها را از شما دفع مىكند و او شنواى بيناست.
و در جاى ديگر مىفرمايد:
آمَنَ الرَّسُولُ بِمٰا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّٰهِ وَ مَلاٰئِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ