45 واقعى است و همانا، گفتارى قاطع و روشنگر است. اين كتاب، شوخى نيست؛ خداى تبارك و تعالى ايجادكننده، فروفرستنده، رب و متكلم به آن است. ¹

2. شيخ محمدحسين آل كاشف‌الغطاء (ره) مى‌گويد:

شيعۀ اماميه معتقد است... قرآنى كه در دست مسلمانان است، همان كتابى است كه خداوند براى پيامبر (ص) نازل فرمود تا معجزۀ او باشد و به وسيلۀ آن تحدّى نمايد و همچنين براى آموزش احكام و بيان حلال و حرام باشد؛ به‌درستى‌كه در آن، هيچ‌كاستى و زيادتى و تحريفى نيست. اين عقيده مورد اجماع شيعه است. ²

3. شيخ محمدرضا مظفر (ره) مى‌گويد:

ما معتقديم كه قرآن همان وحى الهى است كه از سوى خداوند نازل شده و بر زبان پيامبر اكرم (ص) جارى گشته است؛ در آن، بيان براى هر چيزى هست و در زمينه بلاغت و فصاحت و حقايقى كه در خود دارد و معارف عاليه، معجزۀ جاويدان پيامبر (ص) است كه بشر از آوردن همانند آن عاجز است و دست تحريف و تغيير در آن راه ندارد. اين كتابى كه در ميان ماست و آن را تلاوت مى‌كنيم، همان قرآنى است كه بر پيامبر (ص) نازل گشته و هركس غير از اين را ادعا كند و بگويد، سنت‌شكن، مغالطه‌گر يا شبهه‌افكن است و بر طريق هدايت نيست. بنابراين، قرآن كلام خداست لاٰ يَأْتِيهِ الْبٰاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ ³. (فصلت: 42)

شگفتا كه جزايرى با انتخاب اين دو حديث از كتاب كافى و دليل دانستن آنها بر