189 هشت تاى آنها را دُبيله ¹ كفايت مى‌كند و به ياد ندارم كه شعبه دربارۀ چهارتاى ديگر چه گفته است». ²

گروه سوم:

مؤمنانى هستند كه داراى اعمال نيك و بد هستند. ولى از جهت اعمال نيك به پاى گروه نخست نرسيده و گناهانشان هم به اندازه‌اى نيست كه جزء گروه دوم شوند. از جملۀ اين گروه، كسانى هستند كه خداى متعال آنها را چنين توصيف نموده است: وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صٰالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللّٰهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . ³

دربارۀ گروه ديگرى از آنها نيز چنين مى‌فرمايد: قٰالَتِ الْأَعْرٰابُ آمَنّٰا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنٰا وَ لَمّٰا يَدْخُلِ الْإِيمٰانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ إِنْ تُطِيعُوا اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لاٰ يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمٰالِكُمْ شَيْئاً إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . ⁴

اين است عقيدۀ شيعه دربارۀ اصحاب پيامبر (ص) و هركس عقيدۀ ديگرى به آنها نسبت دهد، يا نسبت به اعتقادات آنان ناآگاه است يا دروغگو بوده، به آنها دروغ بسته است.

سيدشرف‌الدين موسوى (ره) ، از علماى بزرگ شيعه مى‌گويد: