90
«روضة الشهداء في مقاتل أهل البيت» موسوم گردانيد.
نگارش اين كتاب به درخواست «مرشدالدوله عبدالله» از نزديكان سلطان «حسين بايقرا» 1، (حكومت 873 -911ه.ق) نواده «تيمور»، پادشاه هرات بود. روضة الشهداء كتابى است مشتمل بر تاريخ مصايب پيامبران و شرح احوال امامان شيعه بهويژه شرح واقعه دلخراش كربلا كه به نثر فارسى نگارش يافته و با نصوص عربى و اشعار آراسته شده است. روضةالشهداء در ايران شهرت فراوان يافت؛ بهگونهاىكه خواندن آن در مجالس، نوعى حرفه تلقى گشت تا آنجا كه هركسى را كه براى مردم وعظ مىكرد وآنان را بر مصايب ائمه مىگرياند، «روضهخوان» ناميدند. 2 بدين ترتيب، خواندن كتاب روضة الشهداء در همه نقاط شيعهنشين كشورهاى اسلامى، جانشين داستانهاى قهرمانى هزار و يك شب شد. 3
به نقل از «سعيد نفيسى»، كتاب «روضة الشهداء» در ميان شيعيان ايران دست به دست مىگشت و حتى پيش از صفويان در ماههاى محرم و صفر روى منبرها خوانده مىشد. 4 وى در مقدمه «روضة الشهداء» مىگويد:
عدهاى از دوستداران اهل بيت، با فرا رسيدن محرم، همه ساله يادبود مصيبت شهدا را تجديد مىكنند و به عزادارى فرزندان پيغمبر برمىخيزند. 5