55 محمديه(ص) است كه حقايق «هباء» را مى‌پذيرد كه «عقل» ناميده مى‌شود و اين، منشأ عالم وجود در باطن و اول وجود در ظهور است و نزديك‌ترين فرد به اين مقام، على بن ابى‌طالب(ع)، امام آفرينش و سرّ جميع انبيا(عليهم‌السلام) است. ¹

از آنجا كه على بن ابى‌طالب(ع)، صاحب مقام ولايت كلى پس از نبى‌اكرم(ص) و نزديك‌ترين فرد به اوست، شيخ كامل و عارف واصل، «صدرالدين قونوى»، در كتاب «مفتاح»، عارف محقق، «حمزه فنارى»، شارح «مفتاح»، و «ملا عبدالرزاق» و شيخ عارف، «داوود قيصرى»، شارح «فصوص الحكم»، به سبب اخبارى كه دراين‌باره از رسول خدا(ص) از طريق علماى عامه و محدثين اهل سنت و جماعت وارد شده است، از محيى‌الدين عربى پيروى كرده‌اند.

ابن فارض مصرى در بيتى زيبا گفته است:

وانّى و ان كنت ابن آدم صورة فَلِى فيه معنى شاهد بابّوتى

پيامبر خدا(ص) فرمود:

«أَنَا كُنْتُ نَبِيّاً وَ آدَمُ بَيْنَ الْمَاءِ وَ الطِّين» ²؛ « من نبى بودم كه هنوز آدم ابوالبشر بين آب و گل بود».

به قول شبسترى:

نبوت را ظهور از آدم آمد كمالش در وجود خاتم آمد

بود نور نبى خورشيد اعظم گه از موسى پديد و گه ز آدم

همچنين مولاى متقيان، على(ع) فرموده است:

«أَنَا كُنْتُ وَليّاً وَ آدَمُ بَيْنَ الْمَاءِ وَ الطِّين» ³؛ « من ولى بودم، درحالى‌كه هنوز آدم بين آب و گل بود».