145داناى غيب، اوست و هيچكس را بر اسرار غيبش آگاه نمىسازد، مگر پيامبرانى كه [آنان را برگزيده و] از آنان راضى است.
در تفسير آيه وَ لاٰ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّٰ بِمٰا شٰاءَ ؛ «وكسى از علم او آگاه نمىشود جز به مقدارى كه او بخواهد». (بقره: 255) مفسران اهلسنت، مانند صاحب معالم التنزيل، بيضاوى، خازن، جلالين و... گفتهاند: «منظور اين است كه فقط رسولانش را از آن علمغيب آگاه مىكند». 1
چگونه وهابيان علم غيب انبيا را منكرند، در صورتى كه خداوند آن را در اختيارشان قرار مىدهد. قرآن كريم در مورد حضرت ابراهيم(عليه السلام) مىفرمايد: وَ كَذٰلِكَ نُرِي إِبْرٰاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ؛ «و اينگونه ملكوت آسمان و زمين را به ابراهيم نشان داديم». (انعام: 75) «ابنحجر» مىگويد خداوند، تمام كائنات در آسمانها و آنچه بالاى آنها بود را به وى نشان داد. چنانكه در جريان معراج پيامبر(صلى الله عليه و آله) آمده است كه خداوند آنچه در زمينهاى هفتگانه و زير آنهاست، به او نشان داد. 2
در همين كتاب از قول «عمر» نقل مىكند كه پيامبر(صلى الله عليه و آله) روزى ميان ما از شروع خلقت تا داخلشدن اهل بهشت به جايگاهشان و اهل آتش به دوزخشان، خبر داد. 3 همچنين درباره فردى كه به حضرت سليمان(عليه السلام) گفت: «من با يك چشم به هم زدن تخت بلقيس را نزد تو حاضر مىكنم»