124بخشيدهاست، خوشحالاند، و براى كسانى كه هنوز به آنان ملحق نشدهاند (مجاهدان و شهيدان آينده)، شادماناند كه نه ترسى بر آنهاست و نه اندوهى خواهند داشت.
نكته مهم در آيه اين استكه آنان از حال افراد دنيا باخبرند و به آنان دلدارى مىدهند و بشارت مىدهند كه نگران نباشند. اين بشارتدادن، نشان ارتباط آنان با زندگان و نشان زنده بودن آنان است. البته آنان زندهتر از زندگاناند؛ چنانكه على(عليه السلام) فرمود:
« النّاسُ نِيامٌ اذا ماتُوا انتبَهوا » 1؛ «مردم در خواباند وقتى كه مىميرند، بيدار مىشوند».
بنابراين آيا چنين شهيدى نمىتواند درخواست دعا و شفاعت انسانها را جواب دهد؟ اگر شهيد مىتواند، آيا پيامبر و اولياى الهى نمىتواننداجابت كنند؟ درحالىكه مقام پيامبران بالاتر از شهيداناست. پيامبران طبق آيه 41 سوره نساء شاهدان امتاند. شاهد بايد ناظر هر صحنه باشد تا بتواند شهادت دهد. اگر با رحلت او، رشته حياتش نيز قطع شود، چگونه شاهد خواهد بود؟ در صورتى كه قرآن پيامبر(صلى الله عليه و آله) را شاهد و بشير و نذير هميشگى اعلام كرده است: يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ شٰاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً (احزاب: 45). آيا مىشود گفتپيامبر(صلى الله عليه و آله) فقط بيم و بشارت معاصران خود را به عهده دارد؟
اشكال: بنباز مىگويد: «اينان زندهاند، ولى در بهشت نزد خداوند متعالاند و از احوال اين دنيا اطلاعى ندارند».
پاسخ: اين كلام با كلام خداوند در تعارض است؛ زيرا خداوند درباره