84آتش كارش را ساخت. امام(ع) فرمود:
« الله اكبر! من دعوة ما اسرع اجابتها »
1
؛ «الله اكبر، چه زود اين نفرين اثر نمود».
اين ملعون كيست؟
«تميم بن حصين فزارى» ملعون به امام حسين(ع) گفت: «اى حسين و اى لشكر حسين! آيا نمىبينيد كه آب فرات مانند شكم ماهى مىدرخشد؟! به خدا قسم كه قطرهاى از اين آب را به شما نخواهيم داد تا از تشنگى بميريد».
امام(ع) فرمود: «اين ملعون كيست»؟ عرض كردند: «تميم بن حصين است». فرمود: «اين مرد و پدرش از اهل جهنمند». پس اينگونه نفرين كرد: «خدايا! اين ملعون را از تشنگى بكش». در آن حال عطش بر آن ملعون غالب شد و از اسب افتاد و زير دست و پاى مركبان پايمال گرديد و به جهنم واصل شد.
در روايت ديگرى است كه امام حسين او را اينگونه نفرين كرد: خدايا او را بكش درحالىكه تشنه باشد و هرگز او را نيامرز». حميد بن مسلم گفت: «بعد از واقعه كربلا اين ملعون مريض شد و من به عيادتش رفتم. به خدا سوگند او را ديدم كه آنقدر آب مىخورد تا شكمش پر مىشد. بعد آبها از دهانش خارج مىشد و فرياد العطش العطش او بلند
مىشد. دوباره آب بسيار مىخورد و از تشنگى برخود مىپيچيد. تا آنكه به همين حالت به جهنم واصل گرديد». 2