1) . بحارالانوار، ج 45، ص 137؛ الاحتجاج، طبرسى، ج 2، ص132. با قدرى اختصار، در قول ديگرى آمده است كه امام سجاد(ع) در ادامه خطبه خود فرموده است: «اَنَا ابْنُ الحُسَيْنِ القَتِيل بِكَربَلا، انَا ابْنُ عَلِىٍّ المُرتَضى، انَا ابْنُ مُحَمَّدٍ المُصْطَفى، انَا ابْنُ فاطِمَةَ الزَّهراءِ، انَا ابْنُ خَدِيجَةَ الكُبْرى، انَا ابْنُ سِدْرَةِ المُنْتَهى، انَا ابْنُ شَجَرَةِ طُوبى، انَا ابْنُ المُرَمَّلِ بِالدِّماءِ، انَا ابْنُ مَنْ بَكى عَلَيْهِ الجِنُّ فِى الظَّلْماءِ، انَا ابْنُ مَنْ ناحَ عَلَيْه الطُّيُورُ فِى الهَواءِ.» نفس المهموم، ص 451؛ الفتوح، ج3، ص154؛ مقتل الحسين، خوارزمى، ج 2، صص 69 - 71. من فرزند حسين هستم كه او را در كربلا كشتند، پسر على مرتضى هستم. پسر محمد مصطفايم، من پسر فاطمه و خديجه‌ام و... فرزند كسى هستم كه در خون آغشته شد، فرزند كسى هستم كه جنيان در ماتم او گريستند، من فرزند كسى هستم كه پرندگان در عزايش شيون كردند.