139
صَاحِبهِ مِنَ السِّكّينِ فِي اللَّحْمِ. 1
شخص گناه مىكند در نتيجه از نماز شب محروم مىشود. همانا اثر گناه در گناهكار از اثر كارد در گوشت سريعتر است.
حتى ممكن است گناهى كه به نظر ما خيلى كوچك است، باعث محروم شدن از فيض عظيم شبزندهدارى و نماز شب شود.
در روايت ديگر مىخوانيم كه شخصى نزد اميرمؤمنان(ع) آمد و عرض كرد: «من از نماز شب محروم مىشوم و توفيق آن را پيدا نمىكنم». امام(ع) فرمود: «
قَدْ قَيَّدَتْكَ ذُنُوبُكَ » 2؛ «گناهانت تو را از نماز شب محروم كرده است».
گناه و معصيتى كه باعث جاماندن انسان از قافله سحرخيزان است، لزوماً گناه كبيره يا نخواندن نماز يا ترك واجبات و انجام محرمات نيست. گناهى كه باعث اين محروميت مىشود، مفهوم عامى دارد و همه گناهان كبيره و صغيره، حتى برخى مكروهات، ترك اولى و رفتار ناشايست را نيز شامل مىشود. با توجه به درجه معرفت، موقعيت افراد و موضوع گناه، درجه مانع بودن آن متفاوت است؛ بهويژه افرادى كه با مردم در ارتباطاند ممكن است يك نگاه تحقيرآميز به بندهاى از بندگان خدا، موجب محروم شدن از شبزندهدارى شود.
عجب و خودبزرگبينى
براى كسب توفيق سحرخيزى، نماز شب و راز و نياز شبانه به درگاه