138عمر هم موفق به شبزندهدارى، تهجد، دعا و تلاوت قرآن، به ويژه نماز شب نمىشوند. افراد بسيارى مايلاند كه سحر برخيزند و نماز شب بخوانند، اما توفيق پيدا نمىكنند.
عوامل محروميت از سحرخيزى
بىترديد محروم ماندن از سحرخيزى و توفيق عبادت بر اثر علل و عواملى است كه ريشه در رفتار خود انسان دارد. در اين بخش به پارهاى از آنها مىپردازيم.
گناه و معصيت
نافرمانى از اوامر و نواهى پروردگار، با سلب توفيق از عبادت و شبزندهدارى پيوند ناگسستنى دارد. مهمترين اثر گناه، محروم شدن از منبع فيض و كمال مطلق است. همانگونه كه نور و ظلمت در يكجا جمع نمىشوند، ارتكاب گناه و شبزندهدارى با يكديگر سازگار نيستند.
كسى كه در طول روز، چشم، گوش و زبانش به گناه آلوده است، قطعاً نمىتواند از بركات سحر و نماز شب بهرهمند شود. البته اين بدان معنا نيست كه هركس توفيق سحرخيزى ندارد، اهل گناه است. برخى بىتوفيقىها ممكن است به عوامل ديگرى بستگى داشته باشد كه در آينده بدان مىپردازيم. ازاينرو مىتوان گفت گناه كردن يكى از عوامل سلب توفيق است كه در روايات فراوانى نيز بدان اشاره شده است. در روايتى چنين مىخوانيم:
انَّ الرَّجُلَ يُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيُحْرَمُ صَلاةَ اللَّيلِ وَ انَّ الْعَمَلَ السَّيِّئَ اسْرَعُ فِي