63افراد صالح و شايسته بى‌اشكال است» و گفته احمد كه «توسل، اختصاص به پيامبر دارد» و اين سخن كه «از هيچ آفريده‌اى، درخواست يارى نمى‌شود» پرسش شد، وى در پاسخ گفت:

اين مسئله از مسائل فقهى است، هر چند آنچه از ديدگاه ما صحيح است، گفته بيشتر علماء ¹ است كه آن را مكروه مى‌دانند. به كسى‌كه توسل مى‌جويد نيز، اعتراضى نمى‌كنيم؛ زيرا در مسائل اجتهادى، اعتراضى وارد نيست.

4. «قنّوجى» در باب آداب دعا از كتاب «نزل الأبرار» ² چنين مى‌گويد: از جمله آداب دعا، توسل به پيشگاه خداوند به وسيله پيامبران است و روايتى را كه ترمذى درباره عثمان بن حُنيف نقل كرده، دليل بر اين مدعاست. پس از نقل حديث توسل نابينا، چنين مى‌گويد:

از جمله آن آداب، توسل جستن به وسيله انسان‌هاى صالح است و دليل آن روايتى صحيح است كه در آن آمده است: صحابه، براى درخواست باران به عباس عموى پيامبر توسل جستند. مسئله توسل به پيامبران و صالحان، از امورى است كه باعث اختلاف شديد ميان دانشوران شده است، به‌گونه‌اى كه برخى، بعضى ديگر را تكفير نموده و اهل بدعت و گمراهى شمرده‌اند، در حالى كه اين قضيه، آسان‌تر و ساده‌تر از آن است كه مطرح شده است. صاحب كتاب