38اشكال ديگرى كه به اين افراد وارد است اين است كه ما افرادى را مىبينيم به نامها و صفات خداى متعال، يا به كار نيك خويش يا به دعاى فردى شايسته، توسّل مىجويند؛ ولى استجابت دعايشان را نمىبينيم. اين مطلب، اتمام حجّت بر آنان بوده و دليلشان را مردود مىسازد. بنابراين، بين دعا و استجابت آن، هيچگونه ملازمهاى وجود ندارد.
سخن البانى آنجا كه مىگويد: «ما سراغ نداريم و تصوّر نمىكنيم كسى...» سخن بيهوده و گواهى بر نَفى (توسّل به پيامبر) است و جز انسانهاى نابخرد، كسى فريب اين سخنان را نخواهد خورد.
البانى و تجويز توسّل به پيامبر(ص)
پس از تبيين دلالت روشن حديث بر توسّل به پيامبر اكرم(ص) و بعد از آنكه مشخص شد مخالفان بر فراز خانهاى عنكبوتى قرار دارند، مىبينيد برخى از اين مخالفان كه در برابر قوّت دليل، چارهاى جز اعتراف به جواز توسّل ندارند و در آن خدشهاى نمىبينند، در شبهات خويش به ترديد مىافتند و سخنان خود را از اعتبار مىاندازند. بدينسان، البانى در كتاب توسلش گفته است:
اگر صحّت داشته باشد كه آن فرد نابينا متوسّل به شخص پيامبر(ص) شده است، اين حكم، مخصوص آن حضرت است و هيچ يك از پيامبران و انسانهاى شايسته، در اين مورد با آن حضرت شريك نيستند و با دقّت نظر صحيح، نمىتوان آنان را به پيامبر ملحق ساخت؛ زيرا رسول خدا(ص) از همه پيامبران با عظمتتر و برتر است و امكان دارد آنچه رخ داده از خصوصياتى بوده كه خداوند از ميان پيامبران،