225ترمذى در جرح و تعديل و حكم او درباره احاديث، از ديدگاه بزرگان اهلفن، قابل اعتماد و حجت است. اگر در گفتار و حكم وى درباره احاديث، موردى را تنها وى نقل كرده باشد در اين زمينه، او نيز مانند ديگر پيشوايان اهل حديث است. اين مورد، در پذيرش گفته و حكم او، خدشهاى وارد نمىكند؛ زيرا وى معصوم (مصون از اشتباه) نيست. چه موارد بسيارى كه ترمذى رواياتى را در صحيح بخارى و مسلم حَسَن شمرده است. آيا از اين جنبه فردى سختگير به شمار مىآيد؟
امام تقى الدين بن دقيق العيد، كسانى را كه صحيح شمردن احاديث از ناحيه ترمذى را به ادعاى حكم به مجهول بودن يكى از راويان، مردود مىدانند، نكوهش مىكند. وى در كتاب «نصب الراية» 1 مىگويد:
شگفتآور است كه ابن قطان در شناخت وضعيت عمرو بن بجدان، به صحيح شمردن روايت او توسط ترمذى، اكتفا نكرده است با اينكه وى، اين حديث را به تنهايى روايت كرده است و در حقيقت سخن ترمذى را نقل كرده كه گفته است: «اين حديث، روايتى حَسَن و صحيح است». چه تفاوتى است بين اينكه ترمذى بگويد: عمرو بن بجدان، ثقه است و بين اينكه روايتى را كه وى نقل نموده است، صحيح بداند؟ اگر به دليل اينكه غير از ابو قلابه، كسى اين روايت را از او نقل نكرده، در اين مورد مطلبى نگويد، شيوه او چنين چيزى را ايجاب نمىكند؛ زيرا وى در نفى جهالتِ راوى، به تعداد زياد راويان، توجهى ندارد. ازاينرو، چون ترمذى حديث وى را صحيح دانسته است، همين مطلب حاكى از تعديل اين راوى