181نموده و گفته است: «فضيل، جايز الحديث، ثقه و مورد اعتماد است و ابن عُيينه و ثَوْرى نيز او را توثيق نمودهاند».
ابن عدى در «الكامل» 1 گفته است: «فضيل، داراى احاديثى حَسَن است و اميدوارم كه ايرادى بر او وارد نباشد». احمد بن حنبل، آنگونه كه در «الجرح» 2 آمده، گفته است: «(از فضيل) جز نيكى چيزى نمىدانم» و حافظ بزرگ، هيثم بن جميل درباره او مىگويد: «(فضيل) از پيشوايان زهد، پارسايى و فضيلت بوده است».
اينگونه مدح و ستايش را تنها درباره افراد اندكى مىتوان ديد. ابن شاهين با آوردن (فضيل) در كتاب «الثقات» 3، وى را توثيق مىكند. همچنين ابنحبّان او را در «الثقات» 4 مىآورد. علاوه بر افرادى كه نام برديم، امام مسلم كه همه اهل سنت بر پذيرش توثيق وى، اتفاقنظر دارند، فضيل را در صحيح خود وارد كرده است و به حديث او استناد مىكند.
پنج تن از همفكران «يحيى بن مَعين» پيشواى جرح و تعديل، توثيق وى را درباره فضيل بن مرزوق بيان مىكنند، از جمله:
«عثمان بن سعيد دارمى» درباره او (فضيل) مىگويد: «ايرادى بر او وارد نيست».
«عباس دورى»، درباره وى مىگويد: «فردى ثقه و مورد اعتماد است».