174«عبدالمجيد از جمله كسانى است كه دربارهاش سكوت كردهاند».
آنچه بيان شد افزون بر اينكه ايرادى ضعيف است و جز طبقه نخستِ راويان ثقه و مورد اعتماد، از آن سالم نمىمانند، از قبيل ايرادهاى مبهمى است كه سبب آنها بيان نشده است. چنين ايرادى در مقابل توثيق ابن مَعين، احمد، ابوداود، نسايى و ديگران، مردود است.
ابن حبان، بر عبدالمجيد ايراد وارد كرده است كه خدشهاش مبالغهآميز، افراطى و مردود است. وى در كتاب «المجروحين» 1 درباره عبدالمجيد گفته است: «احاديث فراوانى مخالف مشهور روايت مىكند، روايات را وارونه مىسازد و احاديثى منكر و غير مشهور از راويان معروف نقل مىكند. ازاينرو، سزاوار ترك است».
حافظ ابنحجر در «التقريب» 2 در پى افراطىگرى ابنحبان كه گفته است: «(عبدالمجيد) سزاوار ترك است»، مىگويد: «اين فرد چگونه سزاوار ترك است؟ و چگونه چنين موضوعى بر افرادى چون احمد و ابن معين كه از وى روايت نقل كرده و او را توثيق نمودهاند، پوشيده مانده است؟!».
ابن حبّان، در ايراد و جرح، بسيار مبالغهآميز عمل مىكند تا آنجا كه ذهبى در «الميزان» 3 درباره او گفته است:
ابن حبّان گاهى درباره افراد ثقه و مورد اعتماد چنان ضربهاى كارى وارد مىكند كه خود نمىداند چه از دهانش خارج مىشود. گويى