103خداى عزّوجلّ دوست دارم». فرشته به او گفت: «خداوند مرا نزد تو فرستاده است كه (به تو بگويم) همان‌گونه كه تو خدا را دوست دارى، خدا نيز تو را دوست دارد». ¹

بنابراين، شارع مقدس، سفر را كه انتقال از روستايى به روستاى ديگر است، زيارت ناميده است. بر اين اساس، در كلمه «زيارت» احتمال سفر وجود دارد و لفظ «زيارت» را منحصر به يك نوع آن دانستن: يعنى زيارت بدون سفر، نوعى خود رأيى در معناى روايت و مخالفت با شرع است.

حكايت

حافظ ابوزرعه عراقى در كتاب «طرح التثريب» گفته است:

پدرم (حافظ بزرگ ولى الله عراقى) نقل مى‌كرد و مى‌گفت: در سفر به شهر «الخليل» با شيخ زين الدين عبدالرحيم بن رجب حنبلى، همسفر بودم. وقتى شيخ زين الدين به شهر نزديك شد، گفت: من نيت نماز در مسجدِ الخليل كردم. وى اين عمل را بدين جهت انجام داد كه از سفر به قصد زيارت ابراهيم خليل، بنا به شيوه ابن‌تيميه رئيس حنبلى‌ها پرهيز كند. پدرم مى‌گويد: من نيت زيارت قبر حضرت ابراهيم خليل7 را نمودم و سپس به شيخ زين‌الدين گفتم: تو با پيامبر مخالفت كردى؛ زيرا حضرت فرمودند: جز سه مسجد، براى مساجد ديگر بار سفر نبنديد و تو اكنون به مسجد چهارمى بار سفر بسته‌اى؛ ولى من از رسول خدا(ص) پيروى كردم، زيرا حضرت مى‌فرمايند: به زيارت اهل قبور برويد. آيا منظور پيامبر اين بود كه به